Polska pcha się w Palantira, a Europa mówi dość

Aktualności Pozostałe Obserwuj nas w Google

Polska pcha się w Palantira, a Europa mówi dość

Europejskie armie szukają sposobu na uniezależnienie się od amerykańskiego oprogramowania wojskowego, a w szczególności od Palantira, którego systemy analizy danych i sztucznej inteligencji stały się zbyt ważnym elementem infrastruktury obronnej państw NATO. Niemcy, Francja i Holandia pracują nad alternatywami. Problem w tym, że europejscy dostawcy nie dysponują równie rozbudowanymi rozwiązaniami.

O tym, jak ryzykowne może być uzależnienie od zagranicznego dostawcy technologii, przekonała się już Ukraina. Ograniczenia działania Starlinka utrudniały ukraińskim siłom zbrojnym obronę przed rosyjskimi dronami. Europejskie rządy chciałyby uniknąć podobnych problemów z systemami odpowiedzialnymi za analizę informacji wojskowych.

Niemcy mogą zrezygnować z Palantira

Jak informuje Reuters, Niemcy zamierzają w 2027 roku rozpocząć wdrażanie platformy wykorzystującej sztuczną inteligencję do integracji danych wojskowych. Lista potencjalnych dostawców została już zawężona, a według źródła agencji zabrakło na niej Palantira. Rozważane europejskie rozwiązania mogłyby w ciągu roku spełnić około 80 proc. wymagań niemieckiego wojska. Nie oferują wszystkich możliwości amerykańskiego konkurenta, ale pozwalają zachować krajową kontrolę nad danymi.

Jednym z interesujących kandydatów na europejskiego rywala Palantira jest monachijski Helsing. Firma zaprezentowała niedawno platformę Clarity, przeznaczoną do analizy zagrożeń i planowania działań obronnych. Jej oprogramowanie ma działać na infrastrukturze kontrolowanej przez siły zbrojne korzystające z systemu.

Europa ma technologię, ale brakuje jej wspólnego systemu

Holandia, która obecnie korzysta z produktów Palantira, chciałaby znaleźć europejską alternatywę w ciągu dwóch lat. Tamtejszy resort obrony rozważa współpracę z kilkoma dostawcami. Derk Boswijk, sekretarz stanu odpowiedzialny za zamówienia wojskowe, wskazuje na rozdrobnienie europejskiego rynku jako jedną z największych przeszkód.

Potencjalnych partnerów nie brakuje. Duński Systematic dostarcza oprogramowanie SitaWare wykorzystywane przez Bundeswehrę i część struktur NATO. Własne kompetencje rozwijają również francuskie koncerny Thales i Safran oraz startup Comand AI.

Francja przygotowuje tymczasem suwerenną platformę wojskową Arcadia. Pierwsze kontrakty mają zostać podpisane jeszcze w 2026 roku, a osiągnięcie pełnej gotowości operacyjnej zaplanowano na połowę 2027 roku.

Palantir ma potężny argument. Korzysta z niego NATO

Największą przeszkodą w odejściu od amerykańskiego dostawcy pozostaje jego pozycja w strukturach sojuszu. Maven Smart System jest wykorzystywany przez Pentagon, a od czerwca pozostaje gotowy do rutynowego użytku operacyjnego w NATO. Amerykański generał Alexus Grynkewich przyznał w rozmowie z Reutersem, że nie znalazł dotychczas innego rozwiązania oferującego równie elastyczną analizę tak różnorodnych danych.

Palantir próbuje jednocześnie rozwiać obawy europejskich rządów, zapewniając, że system wykorzystywany przez NATO nie posiada mechanizmu zdalnego wyłączenia. Wielka Brytania podpisała już trzyletni kontrakt z przedsiębiorstwem.

Polska idzie w objęcia Palantira

Nieco inną drogą podąża Polska. Nasz kraj podpisał list intencyjny i wkrótce Palantir może zawrzeć umowę z MON. „A co ma nie podpisać” – tak na pytanie o umowę MON z Palantirem odpowiedział jeden z polityków, który od lat zajmujące się bezpieczeństwem państwa.

Pokaż / Dodaj komentarze do:

Polska pcha się w Palantira, a Europa mówi dość
 0