Kiedy Linus Torvalds pokazał Nvidii środkowy palec. Za memem stał konkretny problem

W czerwcu 2012 r. Linus Torvalds usłyszał pytanie o obsługę grafiki w laptopie. Odpowiedział tak, że po latach więcej osób pamięta jego gest niż nazwę technologii, o którą poszło.

Na spotkaniach o Linuksie pytanie o sterowniki zwykle kończy się nazwą pakietu, numerem wersji i prośbą o sprawdzenie logów. Na Uniwersytecie Aalto w Finlandii wystarczyły środkowy palec i dwa słowa po angielsku. Nazwę producenta Torvalds wymienił dla porządku.

Scena rozegrała się 14 czerwca 2012 r. podczas sesji pytań i odpowiedzi. Jedna z uczestniczek opowiedziała o problemach z laptopem wyposażonym w technologię Nvidia Optimus. Torvalds wykorzystał pytanie, żeby powiedzieć, jak z jego perspektywy wyglądała współpraca z producentem układów graficznych.

Optimus miał oszczędzać baterię. Użytkownikom Linuksa dołożył pracy

Pomysł stojący za Optimusem był prosty. Gdy przeglądasz internet, laptop korzysta z oszczędnej grafiki zintegrowanej. Gdy uruchamiasz grę albo inny wymagający program, do pracy włącza się wydajniejszy układ Nvidii. Automatyczne przełączanie miało zapewnić wydajność wtedy, gdy jest potrzebna, i dłuższą pracę na baterii przez resztę czasu.

W 2012 r. Nvidia udostępniała sterowniki do Linuksa, ale użytkownicy laptopów z Optimusem nie mieli porównywalnej oficjalnej obsługi tego mechanizmu. Społeczność próbowała wypełnić lukę projektami takimi jak Bumblebee. W praktyce funkcja sprzedawana jako automatyczna mogła zacząć się od samodzielnego szukania obejścia.

So Nvidia, f*ck you! Linus Torvalds was right 🤧 https://t.co/5Or6jObHOQ

— Kirtesh (@AKirtesh) November 14, 2026

Torvalds mówił o współpracy. Internet zapamiętał puentę

Torvalds uznał Nvidię za najgorszą firmę, z jaką przyszło mu współpracować w tym kontekście. Potem zwrócił się wprost do producenta, pokazał środkowy palec i rzucił Nvidia, f*ck you. Gest skutecznie zmieścił dłuższą skargę na współpracę z twórcami Linuksa w jednym kadrze.

Nvidia odpowiedziała kilka dni później. Broniła swojego podejścia do sterowników, wskazując, że korzysta ze wspólnego kodu na różnych platformach, i przyznała, że rozumie rozczarowanie brakiem obsługi Optimusa. Wypowiedź miała wszystkie cechy komunikatu prasowego. Torvalds zdążył już zadbać o to, żeby nikt nie potrzebował jej streszczenia w formie mema.

Po latach trudno o lepszą reklamę automatycznego przełączania grafiki. Wystarczyło jedno pytanie o Optimusa, żeby Linus Torvalds przeszedł z oszczędnej dyplomacji na pełną wydajność.