Linus Torvalds też korzysta z AI. Chatbot napisał kod jego projektu

Linus Torvalds, jedna z najbardziej rozpoznawalnych postaci świata oprogramowania przyznał publicznie, że nie potrafi programować w Pythonie, języku uznawanym dziś za najpopularniejszy na świecie. Zamiast uczyć się składni i bibliotek, Torvalds sięga po sztuczną inteligencję i pozwala sieciom neuronowym generować kod w jego imieniu.

Deklaracja Torvaldsa pojawiła się w pliku Readme nowego projektu AudioNoise, który trafił na GitHuba na początku stycznia 2026 roku. Projekt to niewielki zestaw cyfrowych efektów gitarowych opartych na filtrach IIR, zaprojektowany do emulowania klasycznych analogowych brzmień. Sam Torvalds odpowiada za koncepcję i stronę matematyczną filtrów, natomiast narzędzia pomocnicze zostały stworzone w Pythonie. AudioNoise nie jest przypadkowym wyborem tematycznym. Torvalds od lat interesuje się gitarami i elektroniką związaną z przetwarzaniem dźwięku. Na początku 2025 roku wyjawił, że w wolnym czasie lutuje efekty gitarowe, preferując zestawy DIY zamiast gotowych produktów.

W opisie projektu Torvalds bez ogródek przyznał, że narzędzie do wizualizacji dźwięku powstało w dużej mierze dzięki generowaniu kodu przez sztuczną inteligencję. Jak napisał, jego wiedza o filtrach analogowych jest większa niż znajomość Pythona, a klasyczne podejście polegające na wyszukiwaniu fragmentów kodu w internecie zostało zastąpione bezpośrednim wykorzystaniem modeli generatywnych.

Kodowanie bez pisania kodu

Praktyka, po którą sięgnął Torvalds, wpisuje się w trend określany mianem „vibe coding”. Termin ten został spopularyzowany przez Andreja Karpathy’ego, byłego badacza OpenAI, i opisuje sposób pracy, w którym programista komunikuje się z modelem językowym za pomocą naturalnego języka. Szczegółowe instrukcje i ręczne pisanie kodu ustępują miejsca opisom intencji i oczekiwanego efektu.

Torvalds już wcześniej deklarował sympatię do tego podejścia, podkreślając jego potencjał w mniej krytycznych projektach. Przez długi czas zaznaczał jednak, że sam z niego nie korzysta. AudioNoise stało się pierwszym publicznym przykładem, w którym twórca Linuksa sięgnął po generowany kod w praktyce.

Python zbyt prosty, by się nim zajmować

Brak znajomości Pythona u Torvaldsa może wydawać się paradoksalny. Język ten uchodzi za jeden z najłatwiejszych do nauki i od lat dominuje w rankingach popularności, w tym w zestawieniu TIOBE, gdzie objął prowadzenie już w 2021 roku. Python i Linux są niemal rówieśnikami, a mimo to Torvalds nigdy nie uznał nauki tego języka za konieczność.

Jego kariera od początku była związana z C i C++, językami niskopoziomowymi, które pozwalają na pełną kontrolę nad sprzętem i wydajnością. W tym kontekście delegowanie pracy w Pythonie do sieci neuronowych można odczytać jako pragmatyczną decyzję, a nie brak kompetencji.

Jakość kodu pod znakiem zapytania

Torvalds nie odniósł się szczegółowo do jakości kodu wygenerowanego przez sztuczną inteligencję ani do jego optymalizacji. Tymczasem w branży coraz częściej mówi się o problemach związanych z utrzymaniem i czyszczeniem kodu tworzonego przez modele językowe. W 2025 roku pojawiły się nawet oferty pracy dla specjalistów zajmujących się poprawianiem i optymalizacją kodu generowanego automatycznie.

Brak biegłości w Pythonie może dodatkowo utrudniać ocenę jakości takiego kodu, choć w przypadku niewielkich narzędzi pomocniczych ryzyko pozostaje ograniczone. Sam Torvalds zdaje się traktować AudioNoise bardziej jako projekt hobbystyczny niż produkcyjne oprogramowanie.

Zmiana tonu wobec nowych trendów

W ostatnich latach Linus Torvalds wyraźnie złagodził swoje stanowisko wobec nowych nurtów w programowaniu. Po długim okresie krytyki języka Rust zaczął publicznie bronić jego obecności w ekosystemie Linuksa. Podobnie stało się z kodowaniem generatywnym, które jeszcze niedawno oceniał z dystansem.

Jesienią 2025 roku Torvalds przyznał, że vibe coding może mieć przyszłość, choć zastrzegł, że nie nadaje się do kluczowych elementów infrastruktury. Kilka tygodni później opublikował projekt, w którym sam skorzystał z tej metody, pokazując, że jego podejście do nowych narzędzi ewoluuje.