Programiści piszą jądro Linuksa latami. AI zrobiło to w 11 dni i poszło dalej

Stworzenie jądra systemu operacyjnego od podstaw to zadanie, które zwykle wymaga lat pracy całego zespołu inżynierów. Gregory Kurtzer, współtwórca CentOS i założyciel projektu Rocky Linux, postanowił sprawdzić, jak wiele można osiągnąć z pomocą sztucznej inteligencji. W efekcie powstał Ginux, czyli nowe jądro zgodne z Linuksem, przygotowane w zaledwie 11 dni. Projekt ma już około 139 tys. linii kodu i potrafi uruchomić Rocky Linux 10.

Nie jest to jednak kolejna dystrybucja ani modyfikacja istniejącego Linuksa. Kurtzer twierdzi, że Ginux powstał od zera, a sztuczna inteligencja wykonała niemal całą pracę programistyczną.

Ginux nie wykorzystuje kodu Linuksa

Nazwa projektu nawiązuje do Linuksa, GPT i imienia jego twórcy. Mimo podobieństwa Ginux nie jest forkiem popularnego jądra. Od podstaw napisano między innymi mechanizmy zarządzania pamięcią, harmonogramowania procesów, obsługi systemów plików i sieci. Większość kodu powstała w języku Rust.

Z Linuksem łączy go przede wszystkim zgodność na poziomie ABI, czyli interfejsu umożliwiającego komunikację programów z jądrem. Dzięki temu aplikacje przygotowane dla Linuksa mogą działać na Ginuxie bez konieczności wprowadzania zmian w ich kodzie.

Zgodność jest jednak daleka od pełnej. Z 375 wywołań systemowych interfejsu x86-64 Linuksa 6.12 Ginux w pełni obsługuje 82. Kolejne 245 działa tylko częściowo, a 48 zostało celowo zablokowanych. Oznacza to, że przed twórcą projektu pozostało jeszcze dużo pracy.

Przypadek Ginuxa pokazuje obecną skalę automatyzacji. AI nie przygotowała pojedynczej poprawki, lecz pomogła stworzyć całe jądro systemu. 

Sztuczna inteligencja napisała kod, uruchamiała testy i naprawiała błędy

Kurtzer opisał swoje podejście jako inżynierię agentową sterowaną przez człowieka. Sam odpowiadał za architekturę, plan działania i kryteria zaliczenia kolejnych etapów. Sztuczna inteligencja zajmowała się implementacją, uruchamianiem systemu, testowaniem oraz poprawianiem wykrytych problemów.

Całość realizowano jako jedno długotrwałe zadanie w OpenAI Codex, wykorzystując model GPT-5.6 Sol. W ciągu 11 dni powstało około 139 tys. linii kodu i testów, a historia projektu objęła ponad 1000 commitów.

Ginux potrafi już uruchomić Rocky Linux 10. Oprogramowanie działa w odizolowanych domenach, z własnymi procesami, pamięcią i systemem plików. Autor przedstawia ten mechanizm jako rozwiązanie zapewniające mocniejszą izolację niż tradycyjne kontenery. Do przygotowywania środowisk wykorzystuje jednak standardowe obrazy OCI.

To wciąż eksperyment, a nie zamiennik Linuksa

Mimo imponującego tempa prac Ginux pozostaje projektem badawczym. Działa wyłącznie w maszynie wirtualnej QEMU i nie obsługuje jeszcze fizycznego sprzętu, kart graficznych ani dysków NVMe. Nie przeszedł również niezależnego audytu bezpieczeństwa.

Problemy ujawniły się także podczas uruchamiania rzeczywistego oprogramowania. Testy syntetyczne nie wykryły wszystkich błędów, które pojawiły się dopiero przy próbie uruchomienia Rocky Linux 10. To ważne przypomnienie, że wygenerowanie dużej ilości kodu nie jest równoznaczne z przygotowaniem stabilnego i bezpiecznego systemu.

Sam Kurtzer uważa, że AI potrafi już tworzyć złożone oprogramowanie systemowe. Największym wyzwaniem pozostają jednak kompatybilność, bezpieczeństwo i długoterminowe utrzymanie projektu.

AI coraz śmielej wkracza do świata Linuksa

Eksperyment z Ginuxem nie jest odosobnionym przypadkiem wykorzystania sztucznej inteligencji przy rozwoju oprogramowania systemowego. Linus Torvalds, twórca Linuksa, korzystał ostatnio z Claude Code do przygotowania eksperymentalnych poprawek dotyczących pamięci podręcznej stron. Recenzenci znaleźli w nich błąd, a zmiany nadal wymagają weryfikacji.