Polacy coraz chętniej kupują te elektryki. Można nimi jeździć już od 14 lat

Od stycznia do września 2026 r. w Polsce zarejestrowano 3526 nowych motorowerów elektrycznych, o 49% więcej niż rok wcześniej. Ich udział w rejestracjach nowych tego rodzaju pojazdów osiągnął 24,6% – wynika z danych Polskiego Związku Przemysłu Motoryzacyjnego, opracowanych na podstawie Centralnej Ewidencji Pojazdów.

Elektryfikacja transportu obejmuje więc nie tylko segment samochodów osobowych. Dotyczy także alternatywnych rozwiązań, jak trójkołowe zabudowane motorowery, które mogą uzupełniać codzienny transport. Czym jest kategoria L2e, kto może prowadzić takie pojazdy i na co zwrócić uwagę przy ich wyborze?

Elektryczne motorowery z rosnącą liczbą rejestracji

Wrześniowe dane potwierdzają wzrost zainteresowania napędem elektrycznym wśród nabywców motorowerów. Tylko w danym miesiącu zarejestrowano 540 takich pojazdów, o 82% więcej niż we wrześniu 2025 r. Wynik za trzy kwartały oznacza, że niemal co czwarty nowy motorower wprowadzony do ruchu w Polsce był elektryczny.

Od stycznia do września 2026 r. w Polsce zarejestrowano 3526 nowych motorowerów elektrycznych, o 49% więcej niż rok wcześniej.

To istotny wątek w rozmowie o przyszłości motoryzacji, zwykle skupionej na samochodach osobowych. Rozwiązania do lokalnych przejazdów zasługują na osobne miejsce w tej dyskusji. Dane rejestracyjne pokazują skalę zainteresowania, choć same nie wyjaśniają motywacji kupujących ani nie pozwalają stwierdzić, ilu z nich wybiera alternatywne środki transport na co dzień.

Motorower może mieć trzy koła i kabinę

Motorower najczęściej kojarzy się ze skuterem lub niewielkim jednośladem. Przepisy obejmują jednak również konstrukcje trójkołowe. W unijnej klasyfikacji motorowery dwukołowe należą do kategorii L1e-B, a trójkołowe do L2e. Podstawowe kryteria dla elektrycznego pojazdu kategorii L2e to trzy koła, maksymalna prędkość konstrukcyjna do 45 km/h i maksymalna moc silnika do 4 kW. Taki pojazd może mieć zabudowaną kabinę, drzwi i miejsce dla pasażera.

Dzięki temu pojazdy te łączą stabilność konstrukcji na stalowej ramie z niezwykłą zwrotnością i łatwością prowadzenia. Przed zakupem warto jednak sprawdzić kategorię homologacyjną i ustalić, jakie uprawnienia są potrzebne do kierowania konkretnym modelem.

Wymagane uprawnienia

Nie wszystkie lekkie pojazdy elektryczne wymagają tych samych uprawnień. Motorower L2e można prowadzić z prawem jazdy kategorii AM, dostępnym od 14. roku życia po spełnieniu wymaganych warunków, ukończeniu szkolenia i zdaniu egzaminu. Osoby niepełnoletnie potrzebują pisemnej zgody rodzica lub opiekuna. Do kierowania motorowerem uprawnia także prawo jazdy kategorii B.

Wyjątek stanowią osoby urodzone przed 1995 r., które mogą prowadzić motorower w Polsce bez prawa jazdy. Wynika to z zachowania uprawnienia dla tych, którzy osiągnęli pełnoletność przed 19 stycznia 2013 r., kiedy to weszły w życie nowe przepisy dotyczące tej kategorii. Tego rodzaju pojazdy zawsze wymagają natomiast rejestracji i ubezpieczenia OC.

Pojazd dopasowany do codziennych tras

Praktyczne zastosowanie danego środka transportu warto oceniać na podstawie rzeczywistych przejazdów. Osoba dojeżdżająca kilka kilometrów do pracy potrzebuje innego rozwiązania niż ktoś regularnie pokonujący długie trasy o dużym natężeniu ruchu. Przy prędkości konstrukcyjnej do 45 km/h znaczenie ma przebieg trasy, możliwość wyboru spokojniejszych dróg i czas potrzebny na dojazd.

Równie istotne są możliwości użytkownika. Jazda próbna pozwala ocenić widoczność, obsługę pojazdu i swobodę manewrowania. Warto sprawdzić też miejsce na zakupy lub inne przewożone rzeczy oraz dostęp do ładowania. Dużym atutem lekkich motorowerów elektrycznych jest możliwość ładowania z domowego gniazdka, co ogranicza zależność od publicznych stacji ładowania i ułatwia planowanie codziennych przejazdów.

Wyniki rejestracji motorowerów elektrycznych poszerzają obraz zmian zachodzących w motoryzacji. Obok samochodów osobowych kategorii M1 rozwija się oferta lekkiej mobilności kategorii L. Dla użytkowników oznacza to większy wybór alternatywnych środków transportu, bardziej dopasowanych do ich rzeczywistych potrzeb.