Sztuczna inteligencja nie tylko pomaga już programistom pisać kod, ale zaczyna również projektować sprzęt, na którym sama może działać. Amerykański startup Architect Labs zaprezentował Frostbite, eksperymentalną architekturę procesora opracowaną przez systemy AI.
Firma twierdzi, że eksperymentalna architektura oferuje 4,59 razy wyższą wydajność na wat i 8,77 razy wyższą wydajność na jednostkę powierzchni w porównaniu z tradycyjnymi rdzeniami procesorów. Jednak te imponujące wyniki nie zostały jeszcze zweryfikowane na fizycznym procesorze.
Inne podejście niż w przypadku tradycyjnej konstrukcji procesora.
Frostbite opiera się na modelu obliczeniowym znacznie różniącym się od tradycyjnych architektur procesorów. Architektura ta opiera się na modelu matematycznym zwanym sieciami interakcji, zaproponowanym po raz pierwszy w 1990 roku. Zamiast pojedynczych, dużych rdzeni procesora, system wykorzystuje strukturę siatki małych jednostek obliczeniowych, wykonujących operacje za pośrednictwem połączonych ze sobą węzłów.
W tym projekcie każda jednostka obliczeniowa wykonuje przede wszystkim własne zadania. Gdy moc obliczeniowa jest bezczynna, może ona przejąć dodatkowe zadania od sąsiednich jednostek. Gdy nie ma żadnych zadań do wykonania, może przejść w stan pasywny, aby zmniejszyć zużycie energii. Eliminuje to potrzebę centralnego harmonogramu i pozwala na łatwiejsze skalowanie architektury.
Według Architect Labs, takie podejście znacząco zmniejsza również wykorzystanie pamięci współdzielonej, złożoność hierarchii pamięci podręcznej i mechanizmy spójności pamięci podręcznej. Podczas gdy tradycyjne procesory wymagają różnych rdzeni do współdzielenia danych przez wspólną pamięć podręczną, Frostbite ma jednego właściciela dla każdej wartości, a obliczenia są wykonywane poprzez interakcje lokalne.
W całym procesie projektowania wykorzystano sztuczną inteligencję
Jedną z najbardziej niezwykłych cech Frostbite'a jest to, że nie tylko poszczególne komponenty, ale niemal cała architektura procesora jest projektowana przez sztuczną inteligencję. Architect Labs twierdzi, że systemy AI obsługują cały proces, od zestawu instrukcji i mikroarchitektury, przez projektowanie RTL, walidację, po ostateczne wdrożenie GDS.
Firma twierdzi, że w trakcie tego procesu oceniała różne opcje projektowe, nie trzymając się z góry ustalonych założeń architektonicznych. Łącznie w czterech oddzielnych fazach badawczych rozpatrywano 58 pomysłów, z których 37 zostało uwzględnionych w projekcie końcowym.
Po stronie oprogramowania wykorzystywany jest język programowania Vine, którego składnia jest podobna do Rusta. Programy napisane w tym języku są konwertowane do formy pośredniej o nazwie Ivy.
4,59 razy bardziej wydajny w procesie produkcyjnym 7 nm
Architect Labs zsyntetyzowało architekturę Frostbite w procesie produkcyjnym 7 nm w celu porównania wydajności. Podczas gdy projekt osiągnął częstotliwość 800 MHz w fazie syntezy, ostateczne wdrożenie fizyczne działało z częstotliwością 500 MHz.
Konfiguracja Frostbite Quad, obejmująca cztery jednostki obliczeniowe oraz cztery węzły pamięci L3, zajmuje powierzchnię 0,792 mm². Porównywany tradycyjny rdzeń CPU ma powierzchnię 0,895 mm². Startup przeprowadził testy obejmujące 25 różnych obciążeń. W ich ramach nowa architektura osiągnęła średnio 4,59 razy lepszy stosunek wydajności do pobieranej energii. W przypadku dziesięciu zadań wykorzystywanych podczas optymalizacji przewaga wyniosła 6,02 raza. Pozostałe piętnaście testów, których nie używano do dostrajania projektu, przyniosło wynik 3,83 raza.
Firma deklaruje również 8,77 razy wyższą wydajność w przeliczeniu na powierzchnię układu. Gdyby podobne korzyści udało się uzyskać w rzeczywistych procesorach, producenci mogliby wykonywać więcej obliczeń przy mniejszym zapotrzebowaniu na energię i powierzchnię krzemu.
Architect Labs nie ujawniło nazwy procesora referencyjnego. Wiadomo jedynie, że chodzi o konwencjonalny rdzeń o określonej konstrukcji, przygotowany w porównywalnej technologii produkcyjnej. Nie ma więc podstaw, aby twierdzić, że Frostbite jest już 4,6 razy wydajniejszy energetycznie od najnowszych Ryzenów czy Intel Core.
Procesor istnieje na razie w projekcie. Prawdziwy sprawdzian dopiero przed nim
Największym ograniczeniem Frostbite pozostaje brak fizycznego układu. Wszystkie dotychczasowe wyniki pochodzą z procesu projektowania, symulacji i analiz przygotowanych przed produkcją. Architect Labs nie zaprezentowało działającego procesora, którego parametry można byłoby zmierzyć w niezależnym laboratorium.
Rzeczywisty chip może zachowywać się inaczej niż jego cyfrowy projekt. Na końcową wydajność wpływają między innymi właściwości fizyczne tranzystorów, opóźnienia komunikacji oraz charakterystyka energetyczna gotowego układu. Startup zapowiada udostępnienie projektu RTL i dokumentacji zestawu instrukcji. Kolejnym krokiem ma być środowisko testowe wykorzystujące FPGA oraz podstawowe oprogramowanie systemowe. Firma planuje również porównanie większych konfiguracji Frostbite z tradycyjnymi procesorami wielordzeniowymi przy użyciu popularnych zestawów testowych, takich jak SPEC i PARSEC. Dopiero takie próby pozwolą ocenić, czy architektura sprawdzi się poza starannie dobranymi zadaniami.


Pokaż / Dodaj komentarze do:
Sztuczna inteligencja stworzyła własny procesor. Wyniki są niemal niewiarygodne