Nowoczesny dron pobija rekord Guinessa. Wystarczyła drukarka 3D

Mieszkający w Kapsztadzie youtuber i pilot dronów, Luke Bell, pobił rekord Guinnessa w najdłuższym locie drona wielowirnikowego. Jego samodzielnie zbudowana konstrukcja utrzymała się w powietrzu przez 4 godziny, 21 minut i 39 sekund, czyli łącznie 261 minut nieprzerwanego lotu. Wcześniejsza, nieoficjalna próba Bella trwała 3 godziny, 31 minut i 6 sekund, jednak twórca nie zgłosił wtedy tego wyniku – wolał dopracować konstrukcję.

Sukces nie był efektem jednego przełomu technicznego, lecz serii drobnych poprawek mechanicznych i programowych. Bell zastąpił dwuczęściowe mocowania jednoczęściowymi zaciskami, dzięki czemu dron stał się lżejszy o około 26 gramów, a ramiona wirników wykonał z ciągłych, 1,88-metrowych rurek z włókna węglowego, eliminując słabe punkty połączeń z wcześniejszej wersji. Dodatkowe wzmocnienia połączyły przednie ramiona konstrukcji, a specjalny system mocowania zabezpieczał baterię o masie około 5 kg. Konstruktor zaprojektował też własne podwozie z przegubami z termoplastycznego poliuretanu.

Same poprawki mechaniczne nie wystarczyły, ponieważ pierwsze testy ujawniły wibracje na tyle silne, że zakłócały pracę czujników kontrolera lotu. Bell wymienił go na system Cube Orange Plus z izolowanymi jednostkami IMU i dodał zewnętrzną antenę RTK, zapewniającą pozycjonowanie z dokładnością do 1 centymetra. Strojenie filtrów w autopilocie pozwoliło wyeliminować niepożądane częstotliwości rezonansowe i jednocześnie ograniczyć zużycie energii.

Ponad 4 godziny lotu bez lądowania

Dzięki podglądowi danych w czasie rzeczywistym przez Wi-Fi Bell zauważył, że lot po prostej pochłaniał około 500 W, a skręty jedynie 450 W – to skłoniło go, by w trakcie lotu zmienić trasę na bardziej krętą.

Przykład ten pokazuje, że o rekordowym czasie lotu decyduje nie tyle sama pojemność baterii, ile precyzyjne dopracowanie – podobnie jak w wyścigach pojazdów elektrycznych, gdzie efektywność energetyczna liczy się bardziej niż surowa moc. W praktyce metody zastosowane przez Bella, takie jak strojenie filtrów czy optymalizacja trasy pod kątem zużycia energii, mogą zainspirować zarówno konstruktorów dronów komercyjnych, jak i hobbystów szukających dłuższego czasu lotu bez inwestowania w droższe baterie.

Rekord napędzi wysiłki innych inżynierów amatorów, a kolejnym krokiem może być sprawdzenie, czy ktoś podejmie próbę jego pobicia wyniku Bella przy użyciu podobnie zoptymalizowanego, ale tańszego sprzętu.