Bohaterem niniejszego retro testu jest GeForce GTX 1080 Ti, tj. topowy "cywilny" układ graficzny na architekturze Pascal. Wspomnianemu GPU leci już dziesiąty rok od premiery, a mając na uwadze, że niemal bliźniaczy TITAN X Pascal ukazał się w sierpniu 2016 r., to tak naprawdę mamy do czynienia z modelem właśnie 10-letnim. A co warto jeszcze dodać, jest to ostatni topowy układ od NVIDII, który można nazwać względnie przystępnym cenowo, gdyż MSRP GTX 1080 Ti to 699 dolarów amerykańskich. Dla porównania, już w następnej generacji, która zainicjowała erę RT, zieloni zawołali 999-1199 dolarów, zaś kolejne architektury coraz bardziej podnosiły widełki cenowe, aż do 1999 dolarów dla RTX 5090. W ramach dzisiejszego tekstu sprawdzę, jak ten weteran spisuje się w nowych grach na tle młodszych kart graficznych, a także, przy jakich detalach można na nim płynnie zagrać w świeże tytuły. Ale zanim do tego przejdziemy, najpierw rzut oka na technikalia.
GeForce GTX 1080 Ti to ostatni topowy układ firmy NVIDIA, który był względnie przystępnie wyceniony. Sprawdźmy, jak ten legendarny Pascal radzi sobie w nowych grach.
Test GPU w Assassin’s Creed Black Flag Resynced. Ubisoft stanął na wysokości zadania
|
GIGABYTE |
GIGABYTE |
KFA2 |
|
|---|---|---|---|
| Proces technologiczny | 5 nm (TSMC 4N) | 5 nm (TSMC 4N) | 16 nm (TSMC 16FF) |
| Architektura | Blackwell | Blackwell | Pascal |
| Rozmiar rdzenia | 181 mm2 | 149 mm2 | 471 mm2 |
| GPU | GB206 | GB207 | GP102 |
| Liczba tranzystorów | 21,9 mld | 16,9 mld | 11,8 mld |
| SM/CU | 30 | 20 | 28 |
| Cache L2 | 32 MB | 24 MB | 2,75 MB |
| SPU | 3840 | 2560 | 3584 |
| TMU | 120 | 80 | 224 |
| ROP | 48 | 32 | 88 |
| Typ i ilość VRAM | 8 GB GDDR7 | 8 GB GDDR6 | 11 GB GDDR5X |
| Zegar Boost (referencyjny) | 2497 MHz | 2572 MHz | 1582 MHz |
| Zegar Boost | 2595 MHz | 2632 MHz | 1645 MHz |
| Rzeczywisty zegar pamięci | 1750 MHz | 2500 MHz | 1376 MHz |
| Magistrala danych | 128-bit | 128-bit | 352-bit |
| Przepustowość pamięci | 448 GB/s | 320 GB/s | 484 GB/s |
| Interfejs PCIe | 5.0 x8 | 5.0 x8 | 3.0 x16 |
| TDP | 155 W | 130 W | 250 W |
| Złącza zasilania | 8-pin | 8-pin | 8-pin + 6-pin |
Komentarz odnośnie specyfikacji testowanej karty graficznej
Jądro krzemowe GP102, wykorzystywane przez GeForce'a GTX 1080 Ti, produkowane było w fabrykach TSMC w litografii 16 nm, gdzie dla porównania najnowsza generacja bazuje na 5 nm. Tranzystorów mamy tu 11,8 mld, co jak na obecne standardy jest bardzo skromną liczbą, bo nawet podstawowy GB207, który napędza RTX 5050, ma ich 16,9 mld. Ta różnica w dużej mierze wynika z tego, że Pascal nie ma żadnych jednostek do RT czy AI. Jeśli chodzi o jednostki cieniujące, GeForce GTX 1080 Ti ma ich 3584, podczas gdy RTX 5050 i 5060 dysponują odpowiednio 2560 i 3840 sztukami. Podobne zależności są dla przepustowości pamięci, która dla GTX 1080 Ti wynosi ok. 484 GB/s, czyli jest z grubsza podobna do RTX 5060 (448 GB/s) i wyższa od RTX 5050 (320 GB/s). Pascal ma jednak przewagę w kwestii pojemności VRAM, której ma 11 GB, podczas gdy nowsze modele tylko 8 GB. Zatem GeForce GTX 1080 Ti na papierze jest trochę powyżej RTX 5050, ale czy rzeczywiście z nim zawalczy, to się okaże.
Retro test GeForce GTX 1080 Ti: metodologia
Testy karty graficznej KFA2 GeForce GTX 1080 Ti EXOC zostały wykonane pod kontrolą systemu Windows 11 64-bit 25H2 i sterowników GeForce Game Ready Driver 582.66, w trakcie rzeczywistej rozgrywki. Do pomiaru liczby klatek wykorzystałem program Fraps w wersji 3.5.99 - także dla DirectX 12 (jedyna niedogodność pod tym API to brak OSD). Przedstawione rezultaty są średnią arytmetyczną wyników uzyskanych w trzech przebiegach, a każdy wykres jest odpowiednio opisany, jeżeli chodzi o rozdzielczość renderowania oraz informacje o detalach.
Ustawienia platformy były następujące:
- taktowanie rdzeni Raptor Cove: 5,4 GHz,
- taktowanie rdzeni Gracemont: 4,4 GHz,
- taktowanie uncore: 4,8 GHz,
- nastawy pamięci: DDR5-7000 MHz CL 40-42-42-82 2T.
Platforma testowa
 |
Intel Core i9-13900K |
 |
ASUS ROG MAXIMUS Z790 HERO |
 |
Patriot Viper Venom RGB 2x16 GB DDR5-6200 CL40 |
 |
Lexar NM790 4 TB |
 |
GIGABYTE UD1000GM PG5 |
 |
CORSAIR iCUE 4000D RGB AIRFLOW |
 |
CORSAIR iCUE H150i ELITE CAPELLIX |
Retro test GeForce GTX 1080 Ti: wydajność
Crimson Desert to jeden z największych hitów 2026 roku. Tytuł od koreańskiego studia Pearl Abyss co prawda nie dostarczył graczom porywającej historii, bo akurat ten aspekt wyszedł dość kiepsko, ale postawił na gigantyczny otwarty świat, wręcz kipiący od aktywności pobocznych. Do tego twórcy cały czas ulepszają i rozbudowują swoje dzieło, co w przypadku gier dla jednego gracza jest rzadkością. Za to Clair Obscur: Expedition 33 to produkcja od francuskiego studia Sandfall Interactive i jedna z największych niespodzianek 2025 roku, której tak naprawdę nikt się nie spodziewał. Od strony technikaliów jej grafika niczego specjalnego nie prezentuje, choć nadrabia to aspekt artystyczny. Niestety, wymagania, podobnie jak dla niemalże każdej gry na silniku Unreal Engine 5, są tutaj bardzo wysokie. Na deser został z kolei The Last of Us Part 2, tzn. tytuł Naughty Dog, który pierwotnie ukazał się w 2020 na konsolę PlayStation 4. Pecetowym portem zajęli się tym razem twórcy oryginału, a nie Iron Galaxy Studios, a to zdecydowanie wyszło na dobre, jako że produkcja ta jest świetnie zoptymalizowania, zarówno w kontekście relacji FPS do jakości oprawy oraz wymagań pamięciowych.
Clair Obscur: Expedition 33
Crimson Desert
The Last of Us Part 2
Black Myth: Wukong, Call of Duty: Black Ops 7
Serii Call of Duty raczej nikomu przedstawiać nie trzeba. Black Ops 7, czyli najnowsza jej część, jest kontynuacją podcyklu o przygodach Franka Woodsa, która ze wzlotami i upadkami towarzyszy nam od 2010. W tym przypadku kampania nie wyszła za dobrze, mocno odstając od Black Ops 6. Używany silnik to IW 9.0, tzn. najnowsza wersja autorskiego rozwiązania Infinity Ward. Graficznie nie jest to jakiś istotny krok naprzód względem Modern Warfare z 2019 roku na IW 8.0, ale na szczęście wymagania sprzętowe nie są zabójcze, jednak niskimi bym ich nie nazwał. Druga gra z tej sekcji, a więc Black Myth: Wukong, to chyba największy hit 2024 roku, ponownie niespodziewany. Ponad 800 000 recenzji na Steamie, z czego ~96% pozytywnych - to mówi samo za siebie. Od strony technicznej jest to jedna z wielu produkcji na Unreal Engine 5, jednak tym razem wysokie wymagania mają uzasadnienie, gdyż oprawa graficzna jest bardzo wysokiej jakości.
Black Myth: Wukong
Call of Duty: Black Ops 7
Cyberpunk 2077, God of War: Ragnarok
Cyberpunk 2077 niewątpliwie była jedną z najbardziej wyczekiwanych gier w historii tej branży. Najnowsze dzieło polskiego studia CD Projekt RED zostało zapowiedziane jeszcze w 2012 roku, zaś faktyczne prace rozpoczęły się cztery lata później. Przedpremierowo superhit znad Wisły jawił się jako gra o niezwykłym wręcz rozmachu, a jego twórcy umiejętnie podgrzewali atmosferę, co jakiś czas wypuszczając kolejny zwiastun czy jakąś inną informację. Finał tej sagi miał za to miejsce pod koniec 2020 roku, kiedy po dwóch przesunięciach Cyberpunk 2077 wreszcie ujrzał światło dzienne. Finał ten nie był może katastrofą, ale jednak nie wszystko poszło po myśli CD Projekt RED, gdyż produkcja naznaczona była licznymi błędami oraz problemami wydajnościowymi, głównie na konsolach, ale i edycja pecetowa była daleka od ideału. Obecnie gra doczekała się aktualizacji do wersji 2.31, znacznie ulepszonej i z dodatkowymi wodotryskami graficznymi czy dodatkiem Widmo Wolności, a jej stan techniczny jest bardziej niż poprawny. W tej sekcji znajdziecie także wyniki w God of War: Ragnarok, czyli pecetowym porcie ostatniej części przygód Kratosa, który względem wcześniejszej odsłony doczekał się unowocześnienia silnika, który działa teraz pod kontrolą DirectX 12, a nie, jako poprzednio, DirectX 11.
Cyberpunk 2077
God of War: Ragnarok
Battlefield 6, Mafia: Dawne Strony
Battlefield 6 to następna odsłona cenionego przez graczy wojennego cyklu od DICE. Jeśli chodzi o technikalia, to tytuł na najnowszej wersji autorskiego silnika tego studia o nazwie Frostbite, o numerze 4.0. Graficznie może nie należy do elity, ale prezentuje poziom adekwatny do roku wydania, czyli 2025, a do tego wymagania tej produkcji można określić jako relatywnie rozsądne. Natomiast Mafia: Dawne Strony to powrót gangsterskiej serii, nad którą oryginalnie pracowało studio Illusion Softworks, później przemianowane na 2K Czech, zaś ostatecznie wchłonięte przez Hangar 13, czyli twórców tego tytułu. To trzecia w procedurze gra na silniku Unreal Engine 5, a jednocześnie najbardziej z nich wymagająca, stąd testy w niej przeprowadzam dla dwóch poziomów detali: maksymalnego oraz wysokiego, tak by pokazać skalowanie z ustawieniami charakterystyczne dla wielu produkcji na UE5, a więc spory wzrost FPS po zejściu oczko w dół, przy niewielkiej różnicy w grafice.
Battlefield 6
Mafia: Dawne Strony
Dying Light: The Beast, Kingdom Come: Deliverance 2
Dying Light: The Beast jest grą, którą rodzime studio Techland chciało zrehabilitować się po średnio udanej Dying Light 2, która zdecydowanie nie dorównała pierwowzorowi. Przepis na sukces był prosty, tj. powrót Kyle'a Crane'a oraz nowa mapa Castor Woods, będąca połączeniem Harran i miejsca akcji dodatku Dying Light: The Following. I trzeba przyznać, iż udało się to doskonale, ponieważ opinie graczy są świetne, a samemu znakomicie bawiłem się w Dying Light: The Beast. Ale do tej beczki miodu trzeba dodać łyżkę dziegciu, gdyż grafika praktycznie w ogóle nie zmieniła się od czasów Dying Light 2, a wymagania znacznie wzrosły. Natomiast Kingdom Come: Deliverance 2 była jedną z najbardziej oczekiwanych produkcji 2025, za sprawą której silnik CryEngine powrócił do procedury testowej po dłuższej przerwie, spowodowanej brakiem istotnych gier na nim opartych. Dzieło czeskiego Warhorse Studios wykorzystuje DirectX 12, a to w gronie tytułów na CryEngine rzadkość, a także charakteryzuje się solidną optymalizacją, co obecnie nie zdarza się tak często.
Dying Light: The Beast
Kingdom Come: Deliverance 2
Ghost of Tsushima, RE Requiem, Star Wars: Outlaws
Ghost of Tsushima: Director's Cut to tytuł, z którego pecetową wersją Sony wyraźnie się ociągało, jako że gracze konsolowi mogli wcielić się w samuraja Jina już w 2020 roku. Choć jak to mawiają, lepiej późno niż później, a poza tym taki obrót rzeczy nie powinien dziwić, gdyż tytuły Sony z zasady trafiają z opóźnieniem na PC (o ile w ogóle). Za to Resident Evil Requiem to najnowsza część flagowej serii Capcom, zrealizowana z wykorzystaniem silnika RE Engine. Dziewiąta główna odsłona przynosi powrót Leona Kennedy'ego jako grywalnego bohatera, co przyczyniło się do ogromnego entuzjazmu ze strony graczy, a w konsekwencji rekordowej sprzedaży. Zaś Star Wars: Outlaws jest produkcją na silniku Snowdrop, który ukazał się w 2013, napędzając Tom Clancy's The Division. Wspomniana gra wyróżnia się tym, że zawsze wykorzystuje śledzenie promieni, którego nie można wyłączyć, ale pomimo tego, nie wymaga karty graficznej ze sprzętową obsługą RT. W efekcie, zagrać można nawet na starszym GPU, choć z niższym FPS.
Ghost of Tsushima
Resident Evil Requiem
Star Wars: Outlaws
Alan Wake 2, Death Stranding 2
W procedurze pojawiła się również najnowsza produkcja od Remedy Entertainment, tj. Alan Wake 2, bazująca na silniku Northlight. Względem Control, zrezygnowano ze starszego API DirectX 11, a kwestii nowinek technicznych mamy nie tylko wsparcie śledzenia promieni, ale także śledzenia ścieżek. Co więcej, Alan Wake 2 do poprawnego działania wymaga obsługi przez GPU tzw. mesh shaders, których brak skutkował na premierę bardzo niskim FPS. Ten problem został jednak częściowo rozwiązany przez jedną z aktualizacji, ale w dalszym ciągu nie można liczyć na dobre osiągi na starszych kartach graficznych. Za to Death Stranding 2 to pecetowy port bardzo nietuzinkowej gry Hideo Kojimy, choć nie aż tak bardzo jak w przypadku pierwszej części. Tytuł ten wykorzystuje silnik Decima, pierwotnie stworzony przez Guerrilla Games na potrzeby PlayStation 4. Wersja, która napędza Death Stranding 2, została wyposażona w technikę skalowania PICO, dostępną także w wydaniu dla komputerów osobistych, z której notabene skorzystałem podczas testów.
Alan Wake 2
Death Stranding 2
Retro test GeForce GTX 1080 Ti: średnie osiągi
Na tej stronie zamieszczone są wykresy prezentujące średnią wydajność testowanych układów i kart graficznych. Każda rozdzielczość traktowana jest osobno, a poza tym obliczenia zostały wykonane dla renderingu natywnego, jak i włączonego skalowania obrazu (FSR, PICO, TSR, itp.). Jak poniżej zobaczycie, wybrany scenariusz potrafi co nieco zmienić relacje między GPU od AMD, Intela oraz NVIDII i warto zwrócić uwagę na ten fakt.
Retro test GTX 1080 Ti: skalowanie z detalami
Testy w grach przy maksymalnych detalach, w porównaniu do innych GPU, są oczywiście bardzo istotne, jako że udzielają odpowiedzi na pytanie, jak GeForce GTX 1080 Ti radzi sobie na tle nowszych układów graficznych. Tyle, że równie ważną sprawą jest to, przy jakich ustawieniach można komfortowo grać w nowe gry, mając w obudowie bohatera dzisiejszego retro artykułu. Dlatego też w każdym tytule sprawdziłem dodatkowe dwa zestawy ustawień, korzystając z wbudowanych profilów w ramach każdej produkcji. Typowo były to detale wysokie oraz średnie, ale w zależności od wymagań danej gry, czasem decydowałem się na jeszcze niższe, tak by przynajmniej spróbować osiągnąć 60 FPS. Wszak, jak wiadomo, GeForce GTX 1080 Ti ma już swoje lata, a niektóre produkcje są naprawdę mordercze dla GPU.
Alan Wake 2
Battlefield 6
Black Myth: Wukong
Call of Duty: Black Ops 7
Clair Obscur: Expedition 33
Crimson Desert
Cyberpunk 2077
Death Stranding 2
Dying Light: The Beast
Ghost of Tsushima
God of War: Ragnarok
Kingdom Come: Deliverance 2
Mafia: Dawne Strony
Resident Evil Requiem
Star Wars: Outlaws
The Last of Us Part 2
Retro test GeForce GTX 1080 Ti: porównanie detali
Jak pokazała część poświęcona osiągom, aby grać w nowe produkcje na układzie graficznym GeForce GTX 1080 Ti, konieczna jest redukcja detali. W związku z tym istotną obok liczby FPS rzeczą jest to, jak owe cięcia wpływają na szczegółowość oprawy graficznej. Aby to pokazać, wykonałem szereg zrzutów prezentujących ten aspekt, dla kilku różnych ujęć dla każdego z testowanych tytułów.
Uwaga: Kliknięcie w grafikę spowoduje otwarcie pełnowymiarowej wersji.
Alan Wake 2 - miejsce A
Alan Wake 2 - miejsce B
Alan Wake 2 - miejsce C
Alan Wake 2 - miejsce D
Alan Wake 2 - miejsce E
Alan Wake 2 - miejsce F
Alan Wake 2 - miejsce G
Alan Wake 2 - miejsce H
Alan Wake 2 - miejsce I
Alan Wake 2 - miejsce J
Alan Wake 2 - miejsce K
Alan Wake 2 - miejsce L
Alan Wake 2 - miejsce M
Alan Wake 2 - miejsce N
Battlefield 6 - miejsce A
Battlefield 6 - miejsce B
Black Myth: Wukong - miejsce A
Black Myth: Wukong - miejsce B
Black Myth: Wukong - miejsce C
Black Myth: Wukong - miejsce D
Black Myth: Wukong - miejsce E
Black Myth: Wukong - miejsce F
Call of Duty: Black Ops 7 - miejsce A
Call of Duty: Black Ops 7 - miejsce B
Call of Duty: Black Ops 7 - miejsce C
Clair Obscur: Expedition 33 - miejsce A
Clair Obscur: Expedition 33 - miejsce B
Clair Obscur: Expedition 33 - miejsce C
Clair Obscur: Expedition 33 - miejsce D
Clair Obscur: Expedition 33 - miejsce E
Clair Obscur: Expedition 33 - miejsce F
Crimson Desert - miejsce A
Crimson Desert - miejsce B
Crimson Desert - miejsce C
Cyberpunk 2077 - miejsce A
Cyberpunk 2077 - miejsce B
Cyberpunk 2077 - miejsce C
Cyberpunk 2077 - miejsce D
Cyberpunk 2077 - miejsce E
Cyberpunk 2077 - miejsce F
Death Stranding 2 - miejsce A
Death Stranding 2 - miejsce B
Death Stranding 2 - miejsce C
Death Stranding 2 - miejsce D
Death Stranding 2 - miejsce E
Dying Light: The Beast - miejsce A
Dying Light: The Beast - miejsce B
Ghost of Tsushima - miejsce A
Ghost of Tsushima - miejsce B
Ghost of Tsushima - miejsce C
Ghost of Tsushima - miejsce D
Ghost of Tsushima - miejsce E
Ghost of Tsushima - miejsce F
God of War: Ragnarok - miejsce A
God of War: Ragnarok - miejsce B
God of War: Ragnarok - miejsce C
Kingdom Come: Deliverance 2 - miejsce A
Kingdom Come: Deliverance 2 - miejsce B
Kingdom Come: Deliverance 2 - miejsce C
Kingdom Come: Deliverance 2 - miejsce D
Kingdom Come: Deliverance 2 - miejsce E
Kingdom Come: Deliverance 2 - miejsce F
Mafia: Dawne Strony - miejsce A
Mafia: Dawne Strony - miejsce B
Mafia: Dawne Strony - miejsce C
Resident Evil Requiem - miejsce A
Resident Evil Requiem - miejsce B
Resident Evil Requiem - miejsce C
Resident Evil Requiem - miejsce D
Resident Evil Requiem - miejsce E
Resident Evil Requiem - miejsce F
Star Wars: Outlaws - miejsce A
The Last of Us Part 2 - miejsce A
The Last of Us Part 2 - miejsce B
The Last of Us Part 2 - miejsce C
Retro test GeForce GTX 1080 Ti: konkluzje
Zaczynając od wydajności na tle nowszych GPU, w porównaniu do wspomnianego we wstępie GeForce RTX 5050 dzisiejszy bohater najsłabiej radzi sobie w CoD: Black Ops 7, Black Myth: Wukong, Crimson Desert, Resident Evil Requiem oraz Alan Wake 2. W tych grach przewaga najniższego wydania architektury Blackwell przekracza 30%, potrafiąc sięgnąć nawet ~40%. O ile dla Alan Wake 2 ma to proste wyjaśnienie w postaci braku obsługi tzw. mesh shaders przez Pascala, o tyle w przypadku pozostałych zagadka nie jest tak oczywista. Z kolei najlepiej GTX 1080 Ti wypada w Ghost of Tsushima, Death Stranding 2, Cyberpunk 2077, Battlefield 6 i God of War: Ragnarok, gdzie jest porównywalny do RTX 5050 lub nawet nieco lepszy. Całościowo topowy Pascal może się pochwalić osiągami zbliżonymi do RTX 3060 - niskiej półki młodszej o dwie generacje. Z perspektywy czasu należy zatem stwierdzić, że zarówno Turing oraz Ampere są udanymi architekturami, jako że zapewniły niezłe przyrosty, w przeciwieństwie do dwóch ostatnich, gdzie NVIDIA dozowała wydajność aptekarską precyzją.
A co warto jeszcze dodać, jako że odcięcie Pascala od nowych sterowników nastąpiło dość niedawno (w grudniu 2025 roku), modele z tej linii nie mają (jeszcze) w nowych grach problemów, jakie doświadczają posiadacze GPU z rodziny Vega (patrz ten materiał). Oczywiście to kwestia czasu, ale póki co wciąż jest dobrze. Kolejną przewagą Pascala nad Vegą jest obsługa instrukcji DP4a, co pozwala uruchomić z sensowną wydajnością skalowanie XeSS, które w świeżych produkcjach na ogół wygląda znacznie lepiej od FSR 3. Odnośnie VRAM, w żadnej grze nie było problemów z pojemnością pamięci wynoszącą 11 GB, bez obniżania ustawień tekstur. Choć muszę nadmienić, że najbardziej pamięciożerny tytuł z procedury, czyli Indiana Jones i Wielki Krąg, na pewno sprawiłby takowe, gdyby tylko Pascal mógł go uruchomić, ale nie może - z uwagi na brak wsparcia śledzenia promieni.
GTX 1080 Ti wciąż pozwala pograć w większość świeżych produkcji, często przy oprawie niewiele gorszej od detali maksymalnych.
Test FSR 4 na Radeonie RX 7900 XTX. RDNA 3 wreszcie z solidnym skalerem obrazu
Grywalne ustawienia oraz wpływ detali na oprawę
Jeżeli chodzi o to, przy jakich dokładnie detalach można pograć, mając GeForce'a GTX 1080 Ti, oczywiście zależy to od gry. W niektórych w zasięgu są ustawienia wysokie w 1080p i 1440p ze skalowaniem obrazu, co ma miejsce w Battlefield 6 i Ghost of Tsushima. Podobnie wygląda to w Black Myth: Wukong oraz CoD: Black Ops 7, ale tutaj analogiczne osiągi zapewnią średnie. W innych tytułach przy detalach wysokich można liczyć na komfort w 1080p ze skalerem - np. w Cyberpunk 2077, Death Stranding 2, God of War: Ragnarok, Kingdom Come: Deliverance 2 i The Last of Us Part 2. Tudzież alternatywnie można w nich zejść do ustawień średnich, zachowując w ten sposób rendering natywny. Jest też grupa produkcji, w których koniecznością w 1080p są detale średnie ze skalowaniem, w tym Clair Obscur: Expedition 33, Dying Light: The Beast, Resident Evil Requiem i Star Wars: Outlaws. Są jeszcze Alan Wake 2 czy Mafia: Dawne Strony, w których nawet ustawienia niskie ze wsparciem skalera to wciąż za dużo i zamiast okolic 60 FPS mamy tylko okolice 40 FPS. Za to Crimson Desert niby jest tytułem grywalnym na detalach minimalnych ze skalowaniem, ale degradacja oprawy jest tak brutalna, że jednak jest to mało kuszące.
A skoro wspomniałem o wpływie detali na grafikę, ta kwestia również jest bardzo zmienna. Z jednej strony są gry, w których nawet ustawienia niskie niewiele różnią się od maksymalnych (np. Alan Wake 2), a drugiej zdarzają się takie produkcje, gdzie już profil wysoki w niektórych lokalizacjach oznacza brutalne zubożenie oprawy (np. Black Myth: Wukong). Do tej ostatniej trochę podobna jest Kingdom Come: Deliverance 2, choć tam ustawienia wysokie nie są aż takim kompromisem. Na szczęście jednak większość tytułów ma taką charakterystykę, iż detale wysokie są niemal takie same jak najwyższe, a średnie niewiele gorsze lub znowu bardzo podobne. Typowo dopiero niskie są w nich na tyle słabsze, że jest to bez trudu widoczne. Innymi słowy, kolejny raz potwierdza się, iż nie warto być niewolnikiem suwaków maksymalnie w prawo.
Podsumowanie testów oraz słowo końcowe
Reasumując, topowy Pascal pokazał, że mimo swojego wieku w nowych grach prezentuje poziom średniaka dwie generacje młodszego (tj. o około cztery lata). Co więcej, GeForce GTX 1080 Ti wciąż pozwala pograć w większość świeżych tytułów, często przy jakości oprawy niewiele odbiegającej od detali maksymalnych. Nie ma też kłopotów z VRAM i wspiera dość dobry jakościowo skaler obrazu XeSS. Jak na z grubsza 10-letnie GPU jest zatem całkiem dobrze, choć podejrzewam, że za rok, góra dwa lub trzy, w końcu magia Pascala jednak się skończy, na co wpływ będzie mieć brak nowych sterowników oraz coraz wyższe wymagania gier. Nie ulega więc wątpliwości, że jest to "łabędzi śpiew" tej architektury, ale bynajmniej nie odbiera jej to solidnej długowieczności, którą się wykazała.
Spodobało Ci się? Podziel się ze znajomymi!
Pokaż / Dodaj komentarze do:
Test GeForce GTX 1080 Ti w nowych grach. Pascal już 10-letni, a wciąż żwawy