Temat dzisiejszego testu to analiza techniczna gry Phantom Blade Zero, która skupiać się będzie na wydajności i jakości obrazu przy różnych detalach, wpływie RT i PT na oprawę graficzną oraz osiągi, a także obecnych w tym tytule technikach podnoszących FPS. Wspomniana produkcja to dzieło chińskiego studia S-Game, które powstało w 2011 roku, a swoją pierwszą grę wydało w 2013 roku. Od tego czasu Chińczycy mieli długą przerwę, jako że na następny tytuł od nich trzeba było czekać aż do 2023, kiedy to ukazał się bezpłatny Phantom Blade: Executioners. Wracając zaś do głównej bohaterki, testowana produkcja to kolejna gra soulslike, ale w ułatwionej wersji, gdyż np. po śmierci, kiedy odradzamy się przy ostatnio użytym dzwonku, wrogowie nie są wskrzeszani. A odnośnie fabuły, w Phantom Blade Zero wcielamy się w Soula, który padł ofiarą spisku i poległ w boju, jednak dostał drugą szansę od mitycznego uzdrowiciela. Choć jest tu haczyk, ponieważ lekarstwo zadziała tylko przez 66 dni, więc czasu na oczyszczenie imienia po wrobieniu w morderstwo nie ma dużo.
Phantom Blade Zero to dzieło chińskiego S-Game, zaś w tym teście będę sprawdzał wydajność GPU, RT/PT i wspomagacze osiągów.
Skalowanie DLSS na Radeonach i GeForce GTX – test modów dodających DLSS 3, 4 i 4.5
Omówienie aspektów technicznych testowanej gry
Jeżeli chodzi o technikalia, Phantom Blade Zero jest jedną z wielu gier na silniku Unreal Engine 5 (w wersji 5.7), w związku z czym jedyne dostępne API to DirectX 12. Tytuł ten wyróżnia się jednak w kwestii RT/PT, gdyż należy do bardzo nielicznego grona produkcji na tym silniku, które mają do zaoferowania śledzenie promieni z wyższej półki niż sprzętowy Lumen. W omawianej grze znajdziemy cienie oraz odbicia RT, do których możecie jeszcze dorzucić globalne oświetlenie na bazie PT. Co do skalerów obrazu, twórcy zaimplementowali DLSS 4.5, FSR 4.1 oraz XeSS 2. Przy czym w przypadku zielonej techniki Transformer 2. generacji jest używany wyłącznie na potrzeby profilów wydajność i ultra wydajność oraz rekonstrukcji promieni, czyli odszumiania RT/PT, które dla RT jest opcjonalne, a po wybraniu PT wymuszone. Skalerom towarzyszą generatory klatek NVIDII, AMD i Intela, zaś w kwestii obniżania opóźnień można liczyć na Reflex, który załącza się automatycznie po aktywowaniu generatora klatek i nie można włączyć go bez FG. A dla użytkowników GPU innych niż NVIDIA chińskie studio udostępnia autorską alternatywę dla Reflex, z tą samą zasadą odnośnie aktywacji.
Analiza techniczna Phantom Blade Zero - metodyka
Wszelkie pomiary wykonałem we współpracy z Windows 11 64-bit 25H2, sterownikami AMD Software: Adrenalin Edition 26.10.2 i NVIDIA GeForce Game Ready 621.01, w trakcie rzeczywistej rozgrywki. Do pomiarów liczby FPS posłużył program Fraps w wersji 3.5.99, a poza tym rozdzielczość zegara czasu rzeczywistego została ustawiona na sztywną wartość - 0,5 ms. Rezultaty są średnią wyników z trzech odrębnych przebiegów, a każdy wykres jest odpowiednio opisany, jeśli chodzi o rozdzielczość i informacje o detalach.
Ustawienia platformy były następujące:
- limit mocy: PPT 162 W,
- taktowanie Infinity Fabric: 2100 MHz,
- tryb pracy kontrolera RAM: synchroniczny,
- nastawy pamięci: DDR5-6000 MHz CL 30-36-36-66 1T.
Platforma testowa
 |
AMD Ryzen 7 9800X3D |
 |
ASRock X870E Taichi |
 |
Patriot Viper Venom RGB 2x16 GB DDR5-6200 CL40 |
 |
Lexar NM790 4 TB |
 |
GIGABYTE UD1000GM PG5 |
 |
CORSAIR iCUE 4000D RGB AIRFLOW |
 |
CORSAIR iCUE H150i ELITE CAPELLIX |
Analiza techniczna Phantom Blade Zero - wydajność
Testy zostały wykonane pod koniec prologu, tuż przed treningową walką. Jest to jedna z bardziej wymagających lokalizacji i przez większość rozgrywki liczba FPS będzie zauważalnie wyższa od wartości z wykresów. W testach biorą udział układy graficzne AMD oraz NVIDII z najnowszych generacji, a rozdzielczości to 1080p, 1440p i 4K. W pierwszej części zobaczycie, jak GPU radzą sobie bez RT, przy renderingu natywnym oraz najwyższych detalach i ze skalowaniem obrazu oraz przy ustawieniach bardzo wysokich lub wysokich. Podczas tych pomiarów skalery były ustawione w tryb jakościowy. Z kolei druga część udzieli odpowiedzi, jak duży jest spadek FPS po włączeniu RT lub PT. Tym razem punktem wyjściowym były ustawienia ze skalowaniem z profilem jakościowym, choć dla PT dodatkowo został sprawdzony tryb wydajnościowy (a dla Radeona RX 9070 XT zrobiłem to też dla RT). Na koniec zobaczycie, o ile można podnieść osiągi ze śledzeniem ścieżek poprzez skorzystanie z generatora klatek NVIDII z mnożnikami x2 lub x4, a także, jaki wpływ MFG ma na opóźnienie (na przykładzie GeForce'a RTX 5090).
Miejsce testowe
Prolog
Wyniki wydajności
Wyniki wydajności - Ray Tracing oraz Path Tracing
Wyniki wydajności - Path Tracing z (M)FG
Uwaga: Do każdych ustawień kwalifikują się tylko GPU, które bazowo osiągają minimum 60 FPS.
Wyniki wydajności - opóźnienie z (M)FG
Phantom Blade Zero - porównanie detali oraz RT i PT
Poniżej znajdziecie zrzuty ekranu, które prezentują różnice w jakości oprawy i liczbie FPS zależnie od wybranych detali, z uwzględnieniem ustawień o następujących nazwach: "ultra", "bardzo wysokie", "wysokie", "średnie" oraz "niskie". Screeny wykonano w różnych lokalizacjach, by pokazać dostępne profile w szerszej perspektywie. Poza tym porównania obejmują śledzenie promieni oraz śledzenie ścieżek, dla RT opcjonalnie z włączoną rekonstrukcją promieni DLSS (która, przypominając, dla PT jest automatycznie wymuszona).
Uwaga: Kliknięcie w grafikę spowoduje otwarcie pełnowymiarowej wersji.
Miejsce A - detale
Miejsce A - RT/PT
Miejsce B - detale
Miejsce B - RT/PT
Miejsce C - detale
Miejsce C - RT/PT
Miejsce D - detale
Miejsce D - RT/PT
Miejsce E - detale
Miejsce E - RT/PT
Miejsce F - detale
Miejsce F - RT/PT
Miejsce G - detale
Miejsce G - RT/PT
Miejsce H - detale
Miejsce H - RT/PT
Miejsce I - detale
Miejsce I - RT/PT
Miejsce J - detale
Miejsce J - RT/PT
Phantom Blade Zero - jakość skalerów obrazu
Poniżej odnajdziecie nagrania prezentujące różnice w jakości grafiki, zależnie od ustawień wygładzania krawędzi i skalowania obrazu. Porównanie obejmuje techniki DLSS 4, FSR 4.1 oraz TSR, które pracowały w trybie renderingu natywnego lub przy profilu jakościowym. Materiały porównawcze wykonałem dla różnych ujęć, z kolei użyte karty graficzne to XFX MERC RGB Radeon RX 9070 XT (FSR 4.1) oraz GIGABYTE GeForce RTX 5070 Ti GAMING OC 16G (pozostałe metody).
Analiza techniczna Phantom Blade Zero - konkluzje
Wymagania Phantom Blade Zero niewątpliwie są wysokie, zbliżone do Black Myth: Wukong. Przy maksymalnych detalach i renderingu natywnym płynność w 1080p zapewniają dopiero RTX 5070 Ti oraz RX 9070 XT, a w 1440p trzeba, uwaga, RTX 5090. Topowy model NVIDII w takich warunkach po podbiciu rozdzielczości do 4K nie jest w stanie utrzymać 60 FPS, co generalnie nie jest rzadkim widokiem w nowych produkcjach. Na szczęście włączenie skalowania, a także obniżenie detali przynosi znaczny wzrost FPS. Przy ustawieniach bardzo wysokich, wizualnie niezwykle podobnych do ultra, w 1080p wystarczający staje się RTX 5060, 1440p jest w zasięgu RX 9070 GRE, a 4K jest grywalne na RTX 5080. Oczywiście przy detalach wysokich, według mnie wciąż wyglądających względnie sensownie, jest jeszcze lepiej, jako że na RTX 5060 można w takich warunkach podbić rozdzielczość do 1440p, a 4K zaczyna działać dobrze na RTX 5070 Ti czy RX 9070 XT.
Jeśli chodzi o RT i PT, dla architektur AMD oraz NVIDII są to dwa różne światy. Na RDNA 4 śledzenie promieni jest bardzo wymagające, znacznie obniżając FPS, choć co ciekawe, dorzucenie PTGI robi już małą różnicę. W efekcie, na topowym RX 9070 XT z RT albo PT w grę wchodzi wyłącznie rozgrywka w 1080p, do tego z FSR 4.1 z profilem wydajnościowym. Z kolei dla Blackwella przy włączonym skalowaniu obrazu RT i PT są relatywnie lekkie, do tego stopnia, że po aktywacji RT liczba FPS potrafi w 1080p... wzrosnąć (to nie błąd w testach!). Tudzież przy tej liczbie pikseli po zejściu do profilu wydajnościowego skalera nawet śledzenie ścieżek potrafi mieć symboliczny wpływ na osiągi. Oczywiście po zwiększeniu rozdzielczości koszt RT i PT rośnie, ale w dalszym ciągu jest względnie niski. A jeżeli potrzebujecie więcej FPS, zawsze można włączyć generator klatek, który nie tylko podnosi liczbę klatek, ale również obniża opóźnienie, chociaż trzeba zaznaczyć, iż jest to sztuczka, ponieważ z jakiegoś powodu twórcy nie pozwalają włączyć Reflex bez FG.
Z pewnością należy docenić niesztampowe podejście twórców gry Phantom Blade Zero do RT oraz PT, jednak poprawki niedociągnięć bezsprzecznie się przydadzą.
Test porównawczy RX 9060 XT, 9070 GRE i RTX 5060 Ti. Najlepsze GPU ze średniej półki to...
Jakość skalerów oraz wpływ detali i RT/PT na oprawę graficzną
Przechodząc do detali, jak już wspomniano, bardzo wysokie są tylko symbolicznie uboższe wizualnie od ultra. Ale zejście do wysokich to już znaczące cięcia w kwestii cieni, oświetlenia, odbić oraz zagęszczenia roślinności, choć grafika wciąż jest wtedy na akceptowalnym poziomie. Z kolei ustawień średnich oraz niskich radzę unikać, jako że miejscami oprawa staje się bardzo słaba, że aż ciężko na nią patrzeć. Co do śledzenia promieni, po włączeniu RT dostajemy wyraźnie lepsze cienie oraz odbicia, które przestają znikać, gdy obiekty wychodzą poza kadr kamery. Dorzucenie do tego DLSS RR dodatkowo poprawia wygląd cieni oraz w znacznym stopniu zmniejsza zaszumienie odbić, co dobrze widać w miejscu F. Jednak koszt Ray Reconstruction jest porównywalny do włączenia PT, zatem zalecam od razu aktywować śledzenie ścieżek. Co do tego ostatniego, jego wpływ na grafikę zależy naturalnie od ilości światła odbitego w scenie i czasem jest niewielki (np. lokalizacje F oraz G), a czasami bardzo wyraźny (patrz ujęcia D, H, I oraz J).
Odnośnie skalerów obrazu, to relacje pomiędzy nimi w pewnym stopniu zależą od scenerii. W miejscu A najgorzej wypada TSR, z migotaniem schodów dostrzegalnym już w bezruchu, do czego dochodzą postrzępione krawędzie podczas przebieżki. Najlepiej wygląda tu DLSS 4, a FSR 4.1 plasuje się między konkurentami. W lokalizacji B znów najsłabszy jest TSR, ale pomiędzy dwoma pozostałymi technikami mamy zamianę pozycji, gdyż migotanie zasłon jest najmniej widoczne dla FSR 4.1. Z kolei dla ujęcia C moim zdaniem najlepiej z roślinnością radzi sobie DLSS 4, a porównując TSR i FSR 4.1, lekką przewagę ma rozwiązanie silnika Unreal Engine. Całościowo należy więc techniki te ocenić tak, że zwycięzcą jest DLSS 4, drugie miejsce przypada FSR 4.1, a podium zamyka TSR.
Ogólny stan techniczny Phantom Blade Zero i słowo końcowe
Reasumując, Phantom Blade Zero jest produkcją, która z jednej strony wyróżnia się wśród tytułów na UE5 bogatą implementacją RT oraz PT, ale z drugiej całościowo technicznie szału nie robi. Grafika jest tutaj dobra, choć moim subiektywnym zdaniem oprawa nieco ustępuje Black Myth: Wukong. Jednak najważniejsze jest to, że wymagania raczej nie są adekwatne do tego, co widzimy na ekranie (choć na szczęście redukcja detali wyraźnie pomaga). Do tego optymalizacja RT na Radeonach zdaje się być średnia, jako że typowa charakterystyka RDNA 4 jest taka, że dopiero po włączeniu PT wydajność spada w przepaść, a tutaj już śledzenie promieni bardzo mocno daje w kość. Zaś to, że na układach GeForce liczba FPS po włączeniu RT potrafi wzrosnąć, też nie świadczy dobrze o bazowej optymalizacji, bez aktywnych wodotrysków.
Twórcy poważną gafę zaliczyli nawet z tak prozaiczną kwestią jak profile dla technik skalowania innych niż DLSS. Mianowicie "wydajność" z menu to tak naprawdę ultra wydajność, "zbalansowany" to de facto wydajność, a "ultra wydajność" to ultra jakość (drugi koniec skali), którego notabene FSR 4.1 oficjalnie nie przewiduje. Na pocieszenie dodam jednak, że wymagania pamięciowe są bardzo rozsądne i GPU z 8 GB VRAM nie mają żadnych problemów. Tak więc całościowo aż tak źle nie jest i nadmienię tu, iż są gry na UE5, które wyglądają dużo gorzej, a wymagania mają jeszcze wyższe (m.in. The Outer Worlds 2). Od strony technicznej Phantom Blade Zero nie dostaje ani mojej rekomendacji, ani tej produkcji nie odradzam. Na pewno należy docenić niesztampowe podejście twórców do RT i PT, ale poprawki niedociągnięć bezsprzecznie się przydadzą.
Pokaż / Dodaj komentarze do:
Analiza techniczna Phantom Blade Zero - test wydajności, RT i PT oraz DLSS i FSR